Jak waszym zdaniem prezentuje się poziom polskiej fantastyki? Czy zmienia się na lepsze, czy mamy przed sobą dołek twórczości i może być już tylko gorzej? Jak zmienna się twórczość Polaków na przestrzeni ostatnich lat? Czy zmieniają się tematy i przedstawienie bohaterów?
Kogo z polskich pisarzy lubicie najbardziej, a kogo nie lubicie, lub uznajecie za grafomana?
Temat dla polskiej fantastyki raczej ogólny.

Jak się prezentuje? Uważam zdecydowanie, że bardzo dobrze się prezentuje. Z każdym rokiem przybywa utalentowanych, moim zdaniem, pisarzy i bardzo ciekawych książek. W zasadzie to polska fantastyka na poważnie zaczęła się od Sapkowskiego. Wcześniej jeszcze Lem, Zajdel albo Dukaj, ale teraz, po sukcesie Wiedźmina, pojawiło się wielu, wielu nowych, młodych pisarzy i moda na fantastykę przybrała na sile. Kiedy wchodzę do księgarni i oglądam działy z fantastyką, to sama nie potrafię się w tych wszystkich nazwiskach połapać. Wiadomo, jest kilka takich, które dominują i można znaleźć dość sporo tytułów np. Kossakowskiej, Dębskiego, Kańtoch, Białołęckiej, Grzędowicza, Piekary czy Pilipiuka. Ale co chwilka wydają nowe książki, najczęściej debiuty. I to z reguły dobre debiuty.
Chyba takim najbardziej znanym wydawnictwem, które publikuje polską fantastykę jest Fabryka Słów. I powiem szczerze, że większość książek wydanych pod ich patronatem, a które miałam okazję czytać, to naprawdę klasa. Biorąc pod uwagę chociażby tych kilku autorów, których wyżej wymieniłam, to fantastyka w naszym kochanym kraju prezentuje się bardzo, bardzo pozytywnie.
Jeśli chodzi o ulubionych autorów to lubię rzecz jasna Sapkowskiego. Grzędowicza, Kossakowską, Pilipiuka, Kańtoch, Ziemiańskiego. Kogo nie lubię? Ziemkiewicza nie trawię. Po ostatniej książce Ognie na skałach to już w ogóle zbladł z moich oczach. Nie przepadam poza tym za sci-fi, jedyne z polskiej literatury, co mogę przeczytać to książki Lema. A poza tym... Niektórym zdarza się czasem napisać coś słabszego, ale to i tak nie przekreśla ich w moich oczach .
Polska fantastyka w ogóle i w porównaniu z resztą świata wypada, jak sądzę, rewelacyjnie.

Dla mnie to klasa akurat nie jest. Do tego wydawnictwa podchodzę jak do jeża. Wydają książki może i sprzedawalne ale mnie czytelniczo nie zaspakajające. Dla mnie to taka czytelnicza pulpa ( poza kilkoma wyjątkami ) Pisanie czasem byle jak bo czytelnik i tak kupi. No i ksiązki z FS są drogie niestety.


O którego Dębskiego ci chodzi ?

Ja lubię Twardocha, Szostaka, Orbitowskiego, Komudę, Żerdzińskiego



W Europie to pewien fenomen że krajowy towar sprzedaje się lepiej niż ten z importu. Ale troszkę nam daleko do Fantastyki z GB czy z Wschodu. Brakuje u nas pisarzy oryginalnych i pomysłowych. U nas często warsztat szwankuje. Ja czekam na "Głową w Mur" Orkana bo to może być rewolucja

Z Polskiej fantastyki miałem przyjemność zapoznać się chyba tylko z "Wiedźminem" rozważałem zakup "Siewcy wiatru", ale akurat fundusze nie pozwoliły, gdy tę książkę znalazłem. Poza tym porównójąc choćby AS-a do klimatów angielskiej czy amerykańskiej fantastyki wybrałbym klimaty zachodnie. Dlaczego? Po prostu klimaty słowiańszczyźniane mi nie pasują.

'Ostatnio czytałem "Bajki robotów" i "Opowieści o pilocie Pirxie" i jestem... urzeczony. Lem to po prostu geniusz sci-fi. Znakomicie i realistycznie przedstawił myślenie maszyn i człowieka. Zmienił mój pogląd na roboty, chyba już nigdy nie spojrzę na czajnik elektryczny jak kiedyś. Po prostu cudo! Polecam, a jakże.

Miałam przyjemność zapoznać się z kilkoma książkami oraz opowiadaniami reprezentującymi polską fantastykę. Wrażenia? Świetne.
Pierwsze spotkanie - Ostatnie życzenie Andrzeja Sapkowskiego. Później już na dobre (no, z małymi przerwami) wsiąkłam w cykl wiedźmiński. Głównym atutem tej serii jest klimat. O ile wcześniej świata nie widziałam poza fantastyką zagraniczną, to saga przekabaciła mnie na stronę słowiańską.
Następnie coś bardziej humorystycznego, mianowicie Róża Selerbergu i wiedźma.com.pl Ewy Białołęckiej (na marginesie: ta autorka pisze też znakomite fanficki potterowskie). Odczucia zgoła odmienne niż po Wiedźminie, co nie znaczy, że złe. ;) Tu znajdziemy więcej współczesnej Polski i parodii.
Uważam, że w porównaniu z fantastyką obcą nasza rodzima nie wypada najgorzej (może o tym świadczyć ilość tłumaczeń książek Sapkowskiego). U nas, co zrozumiałe, czuć więcej Polski: nie tylko jeśli chodzi o wierzenia czy zwyczaje, ale narodowe przywary czy aluzje do teraźniejszego kraju. To mi się w polskiej fantastyce podoba i mam nadzieję, że autorzy nie odejdą od tego nurtu. Przecież nie mamy się czego wstydzić... ;)

Ja z Polskiej fantastyki to czyam niestety tylko Sapkowskiego, lecz po nim mam zamiar zabrać się za innych, rodowitych pisaków.

Nie jest to czysta fantastyka ale polecam prócz Sapka Pilpiuka to z tych nieco nowszych i Wolskiego który fajnie porusza wątek armagedonu.

jestem za pan brat z polska fantastyka to znaczy bardzo ja lubie, bo generalnie jest ciekawa i dobrze sie ja czyta, mamy dobrych pisarzy, co tu ukrywac ^^ falt faktem, ze jeszcze nie dorastaja do piet tym z zagranicy, ale moze za jakis czas... kto wie sadze, ze niekotrym to sie uda, inni pozostana na naszym rynku ale i tak ich kochamy, prawda? hmmm.. zreszta wydaje mi sie ze taka Kossakowska, Sapkowski (chociaz on to z tych chyba bardziej znanych przez Wiedzmina) i paru innych mozemy uznac za godnych reprezentantow naszej fantastyki na swiecie ^^

Ja ostatnio doszłam do wniosku, że bardziej podoba mi się nasza polska fantastyka. Ćwiek i Piekara mają super teksty, a znowu Kossakowska klimat i cudowne metafory. No i to nasi, rodowici, więc wiedzą, co nas śmieszy, a co wkurza. Żarciki sytuacyjne też nie są im obce, może dlatego łatwiej do mnie trafiają^^"

Nie czytam za dużo polskiej fantastyki, ale co nieco przewinęło się przez moje łapki. Numerem jeden jest dla mnie literatura Magdy Kozak - trylogia nocarska plus najnowszy Fiolet <3 Dukaj - ciężki..., ale fascynujący. Sapkowskiego nie ruszam - nie trawię języka jakiego używa ten pisarz. Ziemiański - och ach! Po prostu jeden z ulubieńców^^ Lubię również opowiadania Dębskiego - ma niesamowite pomysły!
No i oczywiście Lem Ktoś tu już wspomniał - jestem urzeczona

Nahya, za to:

to cię normalnie wielbię. Więc jednak istnieją ludzie tacy, jak ja, którzy nie idą ślepo za Sapkiem, a mają własne zdanie xD

oO! Jestem w szoku że spotykam kolejną taką osobę! Z reguły wszyscy mnie krytykują za to, że go nie lubię

Heh... gadałem kiedyś o nim z bibliotekarką (przyjaźnię sie z władzami!)
i ona mi zdradziła masę sekretów na jego temat. Otóż... on nie piszę idealnie i wielu polonistów łapie się za głowę "jak można takie błędy robić!".

A własne zdanie cenię i mimo że lubię sapka, szanuje co powiedzieliście.

I pewnie dlatego ja nie lubię czytać jego prozy - moja podświadomość wyłapuje te błędy ;p

Ja jestem powszechnie znana wśród znajomków jako grammar nazi i noob eater xD Nie dziwcie się więc, że mnie to boli.
Bywam też betą, może zaproponować Sapkowi usługi?XD

A ja nie zwracam uwagi na takie pierdoły. Każdemu się może zdarzyć, a ważne, że jest przyjemność z czytania. Poza Sapkiem szczerze mówiąc, to polskiej fantastyki kompletnie nie znam i jakoś mnie do niej nie ciągnie. A sam Pan Andrzej jak dla mnie pisze dość dobrze, lecz czasami nieco za ciężko, ale to może przez to, że trafiłem akurat na książkę po części historyczną. Może "Wiedźmin" będzie inny.

Osku, polecam ci w takim razie Piekarę i Ćwieka. A jeśli chcesz odpocząć od ciężkości to Kossakowską. Ma naprawdę lekkie pióro^^

Na razie nie czytuję niczego ciężkiego. Sapka czytałem dobre 3 lata temu. Od tamtej pory czytuję zagraniczne i mi w tym dobrze O Piekarze słyszałem dużo dobrego od tutejszych znajomych i może kiedyś się wezmę. Ale o Wiedźminie słyszałem jeszcze więcej dobrego, więc on ma priorytet u mnie, może jeszcze na tych wakacjach go obalę.

Ja tak trochę myślę, może błędnie, że z Wiedźminem to jest po prostu taka... legenda. Chociaż nie wiem, nie czytałam. Właśnie dlatego, że ze mnie takie dziwne stworzenie, ze jak coś zaczyna być trendi i sławne to ja to zostawiam i nie podchodzę bez kija. Lubię szukać rzeczy nieznanych i innych, te skomercjalizowane mnie nużą. Ale to jest tylko moje spostrzeżenie, pewnie błędne. I może faktycznie Wiedźmin jest taki cudowny. Ja jak o nim myślę widzę tylko dwie rzeczy: Żebrowskiego w białych długich włosach i okładkę jakiejś książki Sapka, którą dostałam w ramach "nie nudź się, kiedy ja pracuję", gdy przyjaciółka robiła poprawki w mojej średniowiecznej sukience^^" Także wiedzy na ten temat nie posiadam, tylko własne domysły.