Anduina • Strona główna

Fantastyka w Polsce jest silna i z roku na rok powiększa grono swoich fanów. Nie wierzysz? To przyjedź za rok do Warszawy na następną AVAngardę! Ja właśnie wróciłem z jej piątej edycji i zamierzam Wam opowiedzieć o tym niezwykłym wydarzeniu.

Tegoroczna jej odsłona odbywała się pod hasłem „Kulturalnego odrealnienia”. Jak łatwo się domyślić dotyczyła ona wszelkich przejawów kultury i sztuki związanej mniej lub bardziej z fantastyką. I trzeba przyznać, że przygotowania do niej szły pełną parą już od dawna. W marcu ruszyła oficjalna strona internetowa AVAngardy, a z dnia na dzień konwent zwiększał liczbę sponsorów i patronatów. Opłaciło się. O AVAngardzie było głośno na wielu portalach, a liczby sponsoring sprawił, że ceny za wejście były banalnie niskie jak na konwent tego typu. Aż wstyd było nie brać w tym udziału.

Przyznam się, że to moja pierwsza wizyta na AVAngardzie, a jedyne tego typu doświadczenia konwentowe jakie posiadam pochodzą z tegorocznej edycji Pyrkonu, lecz mimo to postaram się napisać w miarę rzetelne sprawozdanie z tego wydarzenia.

Na pewno na wielki plus zasługuje lokalizacja konwentu. Odbył się w Zespole Szkół nr 37 im. Agnieszki Osieckiej niedaleko centrum, tak więc dojazd z dowolnego Warszawskiego dworca, czy innego ważnego węzła komunikacyjnego był kwestią zaledwie kilku minut jazdy. Choć początek atrakcji zaplanowano na 18.00, to bramy szkoły zostały otwarte dla konwentowiczów już o 12.00. Akredytacja przebiegała szybko, a coś takiego jak „kolejka przy wejściu” w zasadzie nie istniało.

Pierwszym co rzuciło mi się w oczy po wejściu był ogrom tego miejsca. Konwent miał do dyspozycji praktycznie całą szkołę. Trzy dwupiętrowe bloki połączone korytarzami + sala gimnastyczna jako sleep room i szkolne boisko. Miejsc na atrakcji było zatem dużo i nikt nie mógł narzekać na tłok na korytarzach.

Właśnie… Tłok. Praktycznie nie istniał. Może to ze względu na ogromną rozpiętość przestrzenną imprezy, lecz przez cały czas konwentu miałem wrażenie pustki. Ludzi było mało, a na pewno o wiele mniej niż bym się spodziewał. Główny sleep room był zapełniony zaledwie w 20%. Widać, iż organizatorzy spodziewali się znacznie większej liczby gości, gdyż w planach było udostępnianie sal prelekcyjnych po godzinie 22.00 dla tych, którzy nie znajdą dla siebie miejsc w sleep roomach. A można by pomyśleć, że dobra reklama konwentu powinna zrobić swoje. Najwyraźniej nie do końca im to wyszło…

Lecz ci, co przyjechali na pewno nie mogli czuć się zawiedzeni. Na konwetowiczów czekało ponad 500 godzin atrakcji i 4 dni wspaniałej zabawy. Różnorodność prelekcji była znaczna. Dotyczyły nie tylko problemów czystko RPGowych czy fantastycznych, ale również historii, nauki, kultury i psychologii. Swoją obecnością zaszczyciło nas wielu znanych pisarzy, artystów i specjalistów z różnych dziedzin i to nie tylko z Polski. Dla tych, co wolą spędzać czas bardziej aktywnie, zaplanowane liczne konkursy, turnieje, pokazy i zabawy. Tak więc było w czym wybierać!

Oczywiście prócz tych stałych punktów programu pojawiło się kilka wyjątkowych bloków programowych. Na szczególna uwagę zasługuje Fantastyka Rosyjska, mająca nam przybliżyć twórczość naszych wschodnich sąsiadów, której popularność w ostatnich czasach nieustannie wzrasta. W jej ramach zorganizowane zostały spotkania z rosyjskimi autorami, prezentacje filmowe i prelekcje ukazujące nam kulturę ludzi ze wschodu. Na podobnej zasadzie odbyła się Gospoda Japońska, przedstawiająca wiele aspektów z życia ludzi Kraju Kwitnącej Wiśni.

Jak zwykle w ramach AVAngardy rozegrał się finał Pucharu Mistrza Mistrzów, w ramach którego wyłoniono najlepszego mistrza gry tego roku. Podobny finał dotyczył corocznego konkursu na najlepszy scenariusz do sesji, Quentin 2009. Prócz tego w ramach Awangardy V odbyła się TrekSfera, gromadząca fanów serii Star Trek z całej Polski, a także zorganizowano salę Gwiezdnych Wojen, gdzie szczególną uwagę przyciągała konsola Wii z grą Star Wars: Force Unleashed. Dla osób spragnionych mocniejszych wrażeń przygotowano Blaszaną Arenę, sponsorowaną przez czołowych producentów sprzętu i oprogramowania komputerowego oraz Chatka ASG, gdzie każdy mógł na własnej skórze odczuć, jak to jest być na pierwszej linii ognia pod ostrzałem wroga. Do tego należy zaliczyć otwarty całą dobę Games Room wypełniony po brzegi grami wszelkiej maści, możliwość uczestnictwa w przygotowanych specjalnie z okazji AVAngardy LARPach i autorskich sesjach.

Hm… Dużo tych atrakcji, co nie? A konwent trwał tylko 4 dni. Jeśli myślisz, że to za dużo, by wszystko udało się w 100%, to masz rację. Choć program zachwycał różnorodnością, a przygotowania szły pełną parą, do nie wszystko dało się zapiąć na ostatni guzik. Zwiodły przede wszystkim osoby prowadzące prelekcje. Wielu z nich z różnych przyczyn nie stawiło się na konwencie i część prelekcji należało odwołać lub znaleźć dla nich zastępstwo. W dodatku ci, którym udało się na konwent dotrzeć, często okazywali się zupełnie nieprzygotowani do prowadzenia prelekcji. Tyczy się to przede wszystkim tych, których prelekcje polegały na monologu prowadzącego. Było zupełnie tak, jak gdyby nikt nie raczył ich poinformować, że mają tylko godzinę na powiedzenie wszystkiego. Nieraz bywało, że po czterdziestu minutach, taka osoba ze strachem stwierdzała, że czas jej przeznaczony zbliża się do końca, a ona wciąż nie zaczęła omawiać głównego wątku swej prelekcji. Nie wiem, czy było to niedopilnowanie ze strony organizatorów, czy brak konsekwencji ze strony osób prowadzących prelekcje. Szkoda tylko, że to właśnie słuchacze najbardziej na tym ucierpieli.

Podobnym niewypałem okazała się, tak zachwalana Blaszana Arena. Choć teoretycznie miała tworzyć sprawną sieć, umożliwiającą rozgrywanie zaciętych turniejów w najnowsze gry komputerowe z najwyższej półki, w praktyce był to jeden wielki ERROR. Były problemy z łączeniem, ze wspólnymi kluczami, steamem itp. Nie wiem, czy zdołano zorganizować jakikolwiek z przewidzianych w programie turniejów… Na szczęście tryb dla pojedynczego gracza działał sprawnie, a część błędów związanych z utworzeniem sieci udało się z czasem rozwiązać. Wciąż jednak nie mogę uwierzyć, że zapomniano o tak podstawowej rzeczy, jak słuchawki do każdego komputera, przez co (prócz laptopów posiadających własne głośniki) gracze byli zmuszeni do grania w nieme gry.

Ale pomijając te kilka niedogodności AVAngarda okazała się sukcesem. Prelekcje, o ile się odbyły, w większości przypadków były zachwycające, nagród w konkursach było w bród, a liczne atrakcje zajmowały uczestników nawet w nocy. Tu szczególne podziękowania należą się organizatorom i wszystkim osobom, które zgłosiły się na gżdaczy. Bo jeśli się dobrze przyjrzeć, to wszystkie problemy na jakie natrafialiśmy podczas konwentu były związane albo ze sprzętem, albo wynikały z niekonsekwencji gości, a zastępy gżdaczy nieustannie dbały o porządek na konwencie, co było widać szczególnie po zawsze czystych i dobrze zaopatrzonych toaletach.

Gdy nastała godzina 14.00 w niedzielę, wszystkim nam ciężko było opuścić teren konwentu. Spędziliśmy tu 4 wspaniałe dni na zabawie, nauce i zbieraniu nowych doświadczeń z dziedziny fantastyki. Z pewnością poznaliśmy też wielu wspaniałych ludzi. Bo po to przede wszystkim takie konwenty są organizowane. By zrzeszać i jednoczyć fanów fantastyki z całej Polski. Mam nadzieję, że za rok spotkamy się w jeszcze większym gronie na kolejnej już, szóstej edycji jedynego takiego konwentu w Warszawie jakim jest AVAngarda.

Dyskusja na Forum